Меѓународниот ден на семејството се слави секоја година на 15 мај, почнувајќи од 1994 година, врз основа на резолуцијата на ОН од 1993 година (A/RES/47/237). Целта на овој ден е да се подигне свеста за важноста на семејството и да се разгледаат социјалните, економските и демографските промени што влијаат врз него.
Симбол на денот е зелен круг со црвено срце и куќа во средината – што ја симболизира централната улога на семејството и домот во општеството.
Семејството е основа за пренесување вредности и обезбедување поддршка. Во време на глобални предизвици, вложувањето во семејни политики е вложување во иднината – преку образование, здравје, еднаквост и стабилност.
Главни цели за 2025 година:
Потенцирање на значењето на семејните политики, особено во контекст на Вториот светски самит за општествен развој.
Анализа на постојните политики преку извештаи за периодот 2020–2024.
Осврт на иницијативи по повод 30 години од Меѓународната година на семејството.
Промовирање добри практики на национално и регионално ниво.
Давање препораки за идни семејни политики во рамки на Агендата 2030.
ОН почнаа посериозно да се занимаваат со семејните прашања во 1980-тите. Во 1983 година беше донесена резолуција за подигање на јавната свест, а во 1989 година 1994-та беше прогласена за Меѓународна година на семејството. Од 1993 година, 15 мај се слави како официјален ден посветен на семејството.
Глобални трендови што влијаат врз семејствата:
Повеќе различни типови семејства: самохрани родители, истополови партнери, семејства без деца итн.
Пораст на индивидуализам и фокус на личниот развој.
Намалување на наталитетот поради економски и социјални фактори.
Дигитализацијата менува семејната комуникација, но носи и ризик од отуѓување.
Татковците се повеќе се вклучени во грижата за децата и домаќинството.
Многу семејства живеат разделени поради миграција.
Семејството во Северна Македонија:
Земјата се соочува со сериозни демографски и социјални предизвици:
Многу низок наталитет – само 8,9 живородени деца на 1.000 жители во 2023.
Се зголемува просечната возраст на мајките при првото дете (над 28 години).
Расте бројот на разводи – околу 2.000 годишно.
Четвртина од децата живеат во ризик од сиромаштија.
Младите се соочуваат со економска несигурност, недостапност на станбен простор и потешкотии при вработување.
Миграцијата значително ја менува семејната структура – многу млади заминуваат во странство.
Родовата нерамноправност останува проблем, особено во руралните и традиционални заедници.
