Свети Константин и царицата Елена: Владетелот што го прекина прогонството на христијаните

Свети Константин и царицата Елена се меѓу најзначајните личности во христијанската историја. Нивните имиња останаа врзани со ширењето на верата, со крајот на прогоните и со откривањето на Чесниот Крст.

Константин бил син на царот Констанциј Флор и царицата Елена. Од Елена, Флор го имал само него. Уште од младоста, Константин бил исправен пред големи предизвици и тешки битки.

Кога дошол на власт, го очекувале три големи судири. Едниот бил против Максенциј во Рим, другиот против Скитите на Дунав, а третиот против Византинците.

Крстот што ја донел победата

Пред судирот со Максенциј, Константин бил загрижен и несигурен за исходот. Тогаш, според преданието, среде бел ден му се јавил светол крст на небото, украсен со ѕвезди.

На него стоеле зборовите: „Со ова победувај!“

Охрабрен од видението, тој наредил да се изработи голем крст по истиот образец. Крстот бил носен пред војската. По таа појава, Константин извојувал голема победа над Максенциј, кој се удавил во реката Тибар.

Миланскиот едикт и слободата за христијаните

По победата, Константин во 313 година го издал познатиот Милански едикт. Со него престанале прогоните на христијаните.

Овој чекор бил пресвртница за христијанството. Верата, која дотогаш била прогонувана, добила можност слободно да се шири.

Подоцна, по победата над Византинците, Константин изградил нова престолнина на Босфор. Градот го добил името Константинопол.

Крштението и исцелувањето

Во еден период од животот, царот се разболел од тешка проказа. Лекарите и жреците му предлагале страшно решение, да се капе во крв од заклани деца.

Константин го одбил тоа. Потоа, според преданието, му се јавиле светите апостоли Петар и Павле. Му рекле да го побара епископот Силвестер.

Силвестер го поучил во христијанската вера и го крстил. По крштението, болеста исчезнала.

Соборот во Никеја

Кога во Црквата настанал раздор поради еретикот Ариј, Константин го свикал Првиот вселенски собор во Никеја во 325 година.

На овој собор била осудена ереста, а била потврдена православната вера. Тоа бил еден од најважните настани во историјата на Црквата.

Делото на царицата Елена

Благочестивата Елена оставила длабока трага во христијанството. Таа отпатувала во Ерусалим и го пронашла Чесниот Крст Господов.

На Голгота ја подигнала црквата на Воскресението. Освен тоа, изградила и повеќе храмови низ Светата Земја.

Елена починала во својата осумдесетта година, во 327 година. Константин ја надживеал за десет години.

Крајот на царот

Константин починал во 337 година, во Никомидија, на возраст од 65 години. Неговото тело било погребано во црквата на Светите апостоли во Цариград.

Така, Свети Константин и царицата Елена останале запаметени како големи заштитници на христијанството и како личности што ја промениле историјата на верата.